| تبليغات | X |
یلداترین شب
آن شب دمی بیرون زدم از کوچه ی غم
باشد که غم را لطف آن ساقی کند کم
جمشیدوار از بختِ دون تا تختِ گردون
با شورِ شیرینش ستانم جام و هم جم
لعلِ لبِ خوبان حلالِ بوسه بادا
گر اشکِ شادی شد حلالِ چشمِ شبنم
یلداترین شب را کنارِ یار ماندم
وز ساغرِ یلدایی اش تا حال مستم
"تنهاترین تنها"یِ این خاکِ غریبم
ای آشنایِ ناشناس؛ ای خوب مبهم!
شهر از حضور سبز تو خالی مبادا
وز باده یِ نوشین و آن شُربِِ دمادم!
کمیابترین کدهای جاوا
